Bir çocuk sessizliği Şiiri - Derya Avşar

Bir çocuk sessizliği

Karanlığın içinde bir çocuk büyüyor.
Minik bedeni üzerinde dünyanın ağırlığı geçiyor.
Sağır edici bir sessizlik içinde,
Bütün tanrılar uyuyor mu?
Günahın sevabına dinlerin temsilcileri,
Ölüyor mu?
Bir çocuğun ahından kurtulabilir mi,
Sapkın bir rahip, rahibe, hacı, hoca, din tüccarı?
Bilinmeyen körpe acılar sağır mı ediyor melekleri?
Söylesene çocuk;
Kaç Tanrı intihar etti, seyirci kaldığı acılarına?
Hangi din, ateşte cayır cayır yaktı işlenen günahların sahiplerini?
Sen yanarken, Tanrının adaleti hangi zevk -û sefa'daydı?
Bir çocuk sessizliği içinde sağır insanlık!
Hangi din, hangi kitap yazıyor;
Henüz üç, beş yaşındaki çocuğun
ırzına geçmeyi?
Hangi Tanrı, bunca zulme seyirci kalabilir?
Bütün Tanrıların önünde secde ettiği çocuklar,
var bu dünyada.
Zulmün kabul gördüğü,
çocukların çığlık seslerinin duyulmadığı bu dünyada,
Hiç bir Tanrının varlığı inandırıcı gelmiyor artık ey Zeus...
Çocukların masumiyeti üzerinize döküldüğünde,
Kirliliğiniz içerisinde boğulacaksınız hepiniz...
Affına sığındığım güzel çocuk,
Keşke sana mahsun çocukluğunu armağan edebilsem!
Bu kirlenen dünyanın üzerine umutları ekebilsem!
Yaralarının üzerine sevinçli resimler çizebilsem!
Ve keşke, keşke yeni bir dünya kurabilsam
Ve acı çeken tüm çocukları kurtarabilsem!
Bu kirliliğin içinde tek güzel olan şey sensin.
O, iyileşemez yaralarından öpüyorum çocuk..!
Yeryüzünde bir tanrı varsa, o da sensin,
sensin be çocuk sensin anlıyor musun!?.

Dipnot; Bütün tanrılar, senin geçtiğin karanlıktan geçerek ve sana secde ederek affını dileyecek çocuk!
19 Şubat 2026