Çocukların Acısı Şiiri - Suat Çiçek

Bir çocuk bakarken miskin ve bitkin
Bin parçaya bölünür dünya gözümde
Görüp geçivermek derin bir acı…

Bir çocuk sayarken kayan yıldızları
Işıklar boğulur avuçlarımda
Ay uzak, geceler keskin
Rüyalar bile nefese muhtaç
Sabahın geleceğine inanmak
Lüks olur bazen
Öylece beklemek uzun bir acı…

Bir çocuk yatarken aç ve susuz
Ne tatlı hülyalar geçer gönlümden
Ne acı lezzetler keser dilimi
Ne de tatlı şerbetler okşar beynimi
Öylece kanakalmak keskin bir acı…

Toprak nasıl kayarsa yerinden
Taş nasıl düşerse yüksekten
Yaprak nasıl koparsa dalından
İşte öyle kopar yüreğim
Öylece kalakalmak hazin bir acı…

Bir çocuk büyürken çok uzaklarda
Oyuncaklar kırılır hain tuzaklarda
Gülüş yarım, gözler tedirgin
Zaman bile yaşını sormaz
Öylece büyümek içkin bir acı…