Çocuktum ben;
Hiç büyümemişti içimdeki yabancı.
Ve ben ne zaman kendimi bir duvara tırmanırken bulsam
Tutuveriyordu beni hayat kollarımdan
Oysa seninle biz hiç haylaz olamamıştık.
Kır çiçekli bahçelerin mor çiçeklerle savaştığı dönemlerde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta