Niçin kimse konuşmuyor.
Bu yüzler neden asık.
Kalabalıklar ah kalabalıklar.
Gözler neden yaşlı...
Annem niçin ağıt yakıyor.
Ah babacığım nerdesin kimse bana birşey söylemiyor...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel olmuş kardeş yüreğine sağlık kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta