Bir Çınar ağacıydı,gölgesinde bizi koruyan
Yaprakları sararıp tek tek döküldü
Kuru gövdesi bile yetiyorken gölgeye
Ağır ağır devrilip köklerinden söküldü
Konuşurken çınar ağacıyla sessiz sessiz
Birden efkarlanıp oğul dedi fani dünya
Zaten yarda terk etti yoktur cihanda
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
