Bir Çıkış Arıyorum Şiiri - Hakan Gezik

​Kabuğumu kırdım,
İçinden civciv çıktı.
Oysa aslandır yatan,
Ortaya civciv çıktı.

​Sokaklar beni tanır;
Kaldırımlar,
Banklar,
Parklar,
Güzel kızlar...

​Kabuğumu kırdım,
İçinden civciv çıktı.
Oysa aslandır yatan,
Ne yazık civciv çıktı.

​Baba aslan
Volta atıyor,
Boş yapıyor.
Aylakta,
Zıpkındır;
İçinden civciv çıktı.

​Kabuğumu kırdım,
Üzgünüm civciv çıktı.
Aslandır yatan,
Kabuğumu kırdım.

​Babamın eskileri
Üzerimde eğreti.
Cebimde meteliğe sıkılmış
Bir avuç kurşun...

Sokaklardayım,
Duruşum eğreti.
​Zincirlerimi kırdım,
Ortaya civciv çıktı.

Aslandır dolaşan
Duruşu eğreti.
​Düşe kalka öğreneceğiz hayatı.
Vakit dar, ev zindan.
Bunca zehir zıkkım varken,
Nasıl doğar yurdunda bir aslan?

​Kabuğumu kırdım,
İçinden civciv çıktı.
Baba aslan yola çıktı.
Kabuğumu kırdım,
İçinden sarı çıktı.

​Bir çıkış arıyorum
Dünyadan.
Çıkış var mı?
Soruyorum,
Soluyorum,
Koşuyorum;
Çok vakittir o kapıyı arıyorum.

Ey hayat sana karşı!
Yalvargan idim,
Asi idim,
Umutvar idim.
Sokaklarında sürttüm,
Kendimden
Bir çıkış arıyorum.

​Düştüm,
Kalktım,
Uzanacak o dalı arıyorum.
Cehennemden çıktım
Zihnime format attım.
Yalvargan idim,
Asi idim,
Umutvar idim;
Bir çıkış arıyorum.

​Bir çıkış arıyorum
Kendimden
Zihnime format attım.
Yalvargan idim,
Asi idim,
Umutvar idim;
Bir çıkış arıyorum.