Bir Çığlık Saklı İçimde Şiiri - Hamit Atay

Bir Çığlık Saklı İçimde

Bir çığlık saklı içimde,
Duymaz kimse, görmez kimse…
Dudaklarım mühürlü,
Gözlerim suskun,
Ama yüreğim her saniye parçalanıyor.

Sustukça büyüyor içimdeki yangın,
Konuştukça boğuluyor kelimelerim.
Kime anlatsam,
Kime yaslansam,
Sırtımda bir dağ gibi taşıyorum bu sessizliği.

Bir çığlık var,
Geceyle gündüz arasında sıkışmış,
İçimde yankılanan bir sızı gibi…
Uyusam rüyalarımda,
Uyansam yalnızlığımda,
Peşimi bırakmıyor.

Bazen gökyüzüne bakıyorum,
Yıldızlara soruyorum sessizce:
"Niçin ben?"
Ama yıldızlar da dönüp bakmıyor artık,
Onlar bile alışmış suskunluğuma.

Bir çığlık saklı içimde,
Ne dost duyar ne düşman…
Kalabalıkların ortasında kaybolurum,
Gülüşlerin arkasına gizlerim
Paramparça olmuş yanlarımı.

İçimden yükselen o ses
Bana diyor ki:
"Vazgeçme… Dayan…"
Ama ben
Her sabah biraz daha eksiliyorum,
Her gece biraz daha yıkılıyorum.

Ve bil ki,
Bir gün o çığlık patlayacak,
Yırtılacak bütün sessizlikler,
Dağılıp gidecek bütün maskeler…
O an anlayacak dünya:
Ben sustukça,
İçimde nasıl da haykırmışım.
Hamit Atay