Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Her ulusun, umudu olmuş biri ya da birileri var…Olacak da. Fakat biri, bir duvara tuğla eklerken, bir diğerlerinin duvar yıktığı dönemlerin içinden geçiyoruz sanırım … Ulusal çapta deği ancak bireysel anlamda hayatımızın bir kısmını adadığımız bir çift göz ile ilgili bir şiirimi ve hayranlığımı bırakıyorum:
GÖZLERİN
Geceyle gündüzün; ayla güneşin,
Hayatın kaynağı, su ve ateşin
Hem Washukanni'nin hem de Kadeş'in,
Sırlarını saklar, senin gözlerin.
Yorgun gece çekip, tan attığında,
Karanlık dünyama doğar gözlerin.
Gamlara gam katıp gün battığında,
Bana yıldız olur, senin gözlerin.
Saltanatın' sürüp, tükenen her gün,
Bırakır ardında, buruk bir hüzün.
Mahkum edildiğim, ebedi sürgün
Çekilmez; olmasa, senin gözlerin.
En umutsuz anda; en ıssız yerde,
Vakitsiz bir akşam; soğuk makberde,
İnsanı ürküten, büyük mahşerde,
Nihai rehberim, senin gözlerin…….
Yorumunuz için teşekkür ederim. Şiirinin için ayrıca teşekkür ederim yüreğinize emeğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta