Bakıyorum da sanki bendeymişçesine kusur
Ezâ çektiriyorsun, yapma virane oldum Begonya.
Neden ab-u hayat gibi bakışlarında ararken füsun
İnan bilmiyorum gözlerine yenilip divane oldum Begonya.
Usumu aldın benden, söyle nedir suçum günahım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta