Hiç Sebepsiz Yere
Durup düşünmeden kendi yaramı yine dağladım sensizliğe
En azından bir çay içimlik kalsaydın ya yüreğimde
Yada gitmeseydin sensiz anlamı yok bu şehrin bile
Senden sonra yorgun düştü yüreğim sevemedim kımseyi de
Yada yüreğim öyle istedi
Hani senden başka kimse çalmasın kalbimin kapısını diye.!!!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta