İnandım sanırım gözlerinin namusuna,
Annemin babama inandığı gibi saçma, Sözlerin kuru coğrafyası kalbimin haritası,
Gerçeklerin yalanlarla seviştiği o uzun aralıkta,
İffet saklayan dudakların ivmelenirken, bakmaktan uzaktı teninin rüyalı riyası , hissetmenin zamanında kanatan neşteri gibiydi gözyaşların, kalbime akan bir şelale tarifinde itirafları sonrası , sorumsuz hayatımda bir sorumluluk edası kalibresiydi, kurumuş kan kırmızısı,
İnandım sanırım düşlerin doğrusuna, babanın annene sustuğu gibi kaba, izlerin duru çayırında, artık bu noktada zamanın beni asla sorgulamayacağına,
Haklısın sende haklısın herkes gibi, benim kendime hatırımın asla geçmediğine, hani sana geldiğim ilk akşam sert rüzgârlarıyla kuzeyin en güzel şehriydi gözlerin, gözlerinin lens taktığı o zamanlar kalbime, en güzel şehriydi batıdan kuzeye aşk yağmurunun vahşetinden kaçamaya çalışmadan, sırılsıklam sarılmamız birbirimize, sende haklısın bence, üşüyen ıslak bir köpeği kucağına alıp sarıp sarmalarken sonumuzu görmüş olmalısın ketum ama çekingen, haklısın sende haklı olmakta çok haklısın bence de kendimin kendime hatırımın asla geçmeyeceğine,
İşimde değilim gücüme eksik kaldım biraz ,
Zor bir hayatım oldu onu da anlatamadım insanlara,
Gerek yoktu zaten bilmem neyin nesiydim bilmem hangi sebebin sebepsiziydim bilmiyorum ama,
Biraz eksik kaldım hayata,
Haklısın beceriksizim de biraz,
Birazda aksiymişim galiba,
Hem sevmiyor bile beni annem babam ,
Öğrendim sayende yetmiyormuş gibi fazladan biraz daha
İLKE SÖKER ( yazarken , Astor Piazola )
İlke SökerKayıt Tarihi : 20.6.2024 12:19:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!