Bir Bozkurt gör düşünde, adı: Gâzi Mustafa,
Efsaneleşen sesiyle çağırır halkı safa.
Geceyi yaran bakışı, yıldızlardan parlak,
İlerler karanlığa, korkusu yok ne firak.
Dağları aşar usulca, çakır gözler yakında,
Vatanın her köşesinde, göğün mavi akında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta