Aramızda ki bütün bağlar koptu biliyorsun değil mi
Bir bir soldu güllerim bağım çorak kırlara döndü
Yaşananlar sanki daha dün gibiydi
Ne yazık ki anılar gözlerimden bir bir silindi
Ne çimenin yeşili ne ne çiçeğin beyazı kaldı
Birden günüm güneşim karardı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta