On altI bin gün üstüme üstüme yığılırken
Sarı otların arasından
İki parmağınla bulup beni
Kalbinin üzerine koydun.
Orada yaprak çıkardım,
Orada tütüne iyice alıştım
...Ve saçlarımı toplamayı bıraktım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




gönlüne sağlık üstadem..
Şiirlerini ilk defa okudum. İyi ki de okudum..
''Bir şeyler öğrettin bana
hoşça kal kardeşim...''
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta