Yerimde sayıyorum yılları.
Ne yırtık gölgelerden sızan esmer yıldızlar,
Ne parlak tenimde sönmüş kuyruklu yalanlar,
Ne de ayazında gölgelendiğim sahte rüzgarlar,
Yol göstermiyor.
Çember daraldıkça boğazımda,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Kavuşmak şöyle dursun,
Bir hasretten fazla yaklaşamıyorsun.
Şimdi boş şehrin kalabalığında ben,
Kalabalık sen!
Kayboluyorum.
Bir bilsen!
karanlığın orta yerinde karmsarken bütün duygular
menekşe kokusundaki çiğ damlasının ışıltısına mülteci..
lakin ne menekşe bilir ne çiğ ne de koku ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta