Yerimde sayıyorum yılları.
Ne yırtık gölgelerden sızan esmer yıldızlar,
Ne parlak tenimde sönmüş kuyruklu yalanlar,
Ne de ayazında gölgelendiğim sahte rüzgarlar,
Yol göstermiyor.
Çember daraldıkça boğazımda,
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Kavuşmak şöyle dursun,
Bir hasretten fazla yaklaşamıyorsun.
Şimdi boş şehrin kalabalığında ben,
Kalabalık sen!
Kayboluyorum.
Bir bilsen!
karanlığın orta yerinde karmsarken bütün duygular
menekşe kokusundaki çiğ damlasının ışıltısına mülteci..
lakin ne menekşe bilir ne çiğ ne de koku ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta