Güneşi saklayan kim?
Gölgelendi o son bahçem.
Beyaz ürperişler içinde,
renklerini tutan çiçeklerim.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Güneşi saklayan kim?
Gölgelendi o son bahçem.
Beyaz ürperişler içinde,
renklerini tutan çiçeklerim.
Nasıl bir ağlayış bu? ...
Ağaçlar...
Yaşamın dallarımızdaki o kıpırtısı? ...
Şimdi sonbaharın nefesiyle çaresiz,
çırılçıplak...
Ruhum, rüzgara yaprak.
Nasıl bir savruluş bu? ...
Ya kuşlar,
kim çağırdı onları gökyüzümden?
Gözlerimi alıp götürüyorlar.
Kalbim,
kanatlarının arasında.
Nasıl bir çırpınış bu? ...
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Çok yaşa, var ol.
Kaleminiz daim olsun.
selamlar
bir bilsem dediklerimizin , ama bilinmeyenlerinde kalanların satırları..
Ayşe şaire ve şiirine tebrik ve sevgilerimle..
Nasıl bir çırpınış bende anlamadım abla.... Ama şiirde imgelerle güzel bir an yakalamışsın.... Tebrikler abla...
Saygılarımla...
Fırat Erdoğan
Zaman...avuçlardan akan su gibi...tutmayı çok istersin..tutamazsın doğası gereği..
Sevgiyle..
Günesi saklayan sendin,
gölgesinde cürüyesi kendin... sevgimle, dost..
sevgili Ayşe çok güzel bir çalışma olmuş şiirin yaşamım son baharını çok güzel işlemişsin dizelerinde beğenerek okudum tebrikler tatlım
sıcak güneşli günlere...tebrikler güzel şiiriniz için ayşe hanım..
anladığın kadar yaşıyorsun.
Ruhun, sonbaharla özdeşimi ve
bilinmeyen bir yolculuğa çıkışı
mısralarda böylesine anlam kazanabilirdi....
Kutluyorum bu güzel yüreği... Sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta