Geçti.
Sanıyorlar.
Çabuk atlattı, fazla incinmedi, fazla ağlamadı…
Oysa öyle değildi, nasıl ki her gördüğümüz, her düşündüğümüz gibi ‘’mutlu’’ sandığımız mutsuzlar, işte bende onlardan biriydim.
Gözlerim her kapanmaya, beynim her düşünceye, ellerim her ekmek doğramaya uzandığında hatırlayarak, iç geçirirdim…
Sonra ver elini suratsız bir surat ifadesi. Vur gitsin kapı pencere, tas tabak…
Öfke desen değil, sinir hiç… Kader deyip avunmaya çalışma çabası sadece.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Olmayacak hatta hiç oluru olmamış dualara amin demek umudun diyer adıdır...
Umut bazen zulünde adıdır
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta