Eskiden yalnız ben vardım
Benimle nefes alan bir ben
Yalnızlıklar rıhtımında
Cebime doldurmusum yagmur sularını
Hayatım gibi cebim yağmur tutmaz
Ne bilirdim
Sonraları bir ben daha bulacağımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hayatım gibi cebim yağmur tutmaz
çok güzel....kutlarım
dolunay enver
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta