Bir ben kalmistim sanki dünyada acilari tasiyan,
Bir ben vardim sanki zamanla yarisan,
Bir ben uzaktim sanki mutluluklardan,
Bir ben sevmistim ölümüne, vurdular arkamdan,
Bir ben vardim sanki serefsiz olan, kimse geçmedi yanimdan,
Bir ben uzaktim sanki, korkularla korkan,
Bir ben,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta