ağaçlardı gündüzü göze ısmarlayan
çıktığımızda güneşi alırdı omuzlarımızdan
neşem ağlayarak evi terkeden bir çocuktu
her dönüşünde yanmış bahçeler bulan
ay sen! gökten değil misin bre ay sen!
sen değil misin beni çocuk kılan sokakta
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta