Özlüyorum diyememekmiş esaret
Onca unutmuşlukların yanında
O’nun olduğu her bir dakikayı unutmamakmış işkence
Bir başına sessizliğe sessiz çığlık atmakmış yok oluş
Bir zamanlarmış deli taylar gibi koşmayı istemek
En uç noktalarda uçurumlara inat sınırda gezinmek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta