Her ayakta üçer parmak,
Her parmakta iki nasır,
İki beden tutuşmuş,
bir ırmakta kan akar.
Gitmek zamanı şimdi;
götürülüyorsun.
Üzgünüm yüregim, bu gün kitapsız kaldık,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




inadına olan geceye karşı hersabah doğan güneş vardır
yüreğindeki maviler gök yüzünün ve denizin mavisi gibi aydınlık olsun
Yüreğin hüzünlü serzenişi..... Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta