Bayramlar hüzün getiriyor bana neş’eye hasret
Bir nefes kadar yakındın bana bir ırmak gibi
Yol gösteren pusulamdın aydınlatırken beni
Vedalar erken bir yıkım oldu içimde sönen
Kalmadı rengi nefes alışların gitti senle beraber
Yine sensiz bir bayram bana solgun bir gün…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta