Troya gökyüzünde beyaz güvercinler;
Barış everenleri, dört yapraklı
Yonca gagalarında, uçuyorlar bir başlarına;
Büyük bir güruh, topak, kanatlı.
“Ezilmiş sevdalar”da gördün, “büyülü ağaç”;
Çünkü topak bu, hepsi başlı başına ayrık
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




bu ,insanı düşündüren büyülü ağaçlar var ya bir orman gibi çoğalmalı...
ekmek meselesi var ya..tüm anlamlı sorunların babası...
düşündüren arkadaşım,sağol..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta