Troya gökyüzünde beyaz güvercinler;
Barış everenleri, dört yapraklı
Yonca gagalarında, uçuyorlar bir başlarına;
Büyük bir güruh, topak, kanatlı.
“Ezilmiş sevdalar”da gördün, “büyülü ağaç”;
Çünkü topak bu, hepsi başlı başına ayrık
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




bu ,insanı düşündüren büyülü ağaçlar var ya bir orman gibi çoğalmalı...
ekmek meselesi var ya..tüm anlamlı sorunların babası...
düşündüren arkadaşım,sağol..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta