Troya gökyüzünde beyaz güvercinler;
Barış everenleri, dört yapraklı
Yonca gagalarında, uçuyorlar bir başlarına;
Büyük bir güruh, topak, kanatlı.
“Ezilmiş sevdalar”da gördün, “büyülü ağaç”;
Çünkü topak bu, hepsi başlı başına ayrık
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




bu ,insanı düşündüren büyülü ağaçlar var ya bir orman gibi çoğalmalı...
ekmek meselesi var ya..tüm anlamlı sorunların babası...
düşündüren arkadaşım,sağol..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta