Alıştığım her şeyi,hayatımdan siliyorum,
Yalnızlığımı dağ başındaki ağaçlara verdim.
Aslında birazcık mutlu etseydi,
Yalnızlığı ben de severdim.
Bu parlayan güneş,bu mavi gökyüzü,
Taze tutuyor umudumu biliyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta