Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ozlenmıs mısraların,hakıkatı besleyen elma tadında gercek bır sırını okudum sımdı,kalemle sevısmeyı;kolay sanan yadsımalı kısılıklerın,nesırden donme mısra yoksunlarından en azından daha etıksel vede manalı.....bana unlu bır halk ozanın gonul dusunu anımsattınız...erzurumlu asık summanı.....
Gönül sevgisiz olmaz, tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta