Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gün ışığı gibi aydınlık dizeler...
Çok güzel, fazla söze ne gerek;
özgün bir gönül sesi, teşekkür ederim;
çok güzel bir örnek!
tam puan +ant. Sevgi varsa bitimsize kadar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta