Onu gördüm dün, bir başına sokakta.
Boynu bükük, mahzun, öylesine yürüyordu.
Adımları ürkek, belli ki bir şeyler kalmış ocakta.
Geride yavrusu kalmış ceylan gibi,
ayaklarını sürüyordu.
Saatlerce izledim, sonsuzluğa doğru gidiyor.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta