Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Varlığın Tarifsiz Bir Düştü
Yokluğunda...
Yüzüm Karanlığa Sözüm Karanlığa
Sızın
Gülüşüme Düştü..
Suyun içine Düşmüş Ateş Yüreğim
Diyesi geliyor insanın.
Bir de
Hasretinde
Gözyaşlarım Asıldı…
Desem şiir son bulurdu:):)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta