Senden kalanları yakıyorum bir bir.
Kağıtlar, sigara külü gibi dağılıyor parmaklarımda.
En çok istediğim hiçbir şeyin olmayışı,
Kalbimin aynı dertle yanışı mı, bilemiyorum.
Anlattıkça seni yaşıyorum yeniden.
Sustuğum her an, bir şehir daha çöküyor.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Özdeşlikten doğan bir yabancılık vardır, bilirsin. Herkes gibi görünmek bazen kendine çok uzak kalmakla ilgilidir.
başkasının avcuna çizdiğin mutluluklar elbet bir gün uçup gider.
(Herkese biraz fazla benziyorum)
çünkü hepimiz özde aynıyız.
Özdeşlikten doğan bir yabancılık vardır, bilirsin. Herkes gibi görünmek bazen kendine çok uzak kalmakla ilgilidir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta