Pişmanlık ateşiyle yakarken geçmişimi,
Ve yükselirken anılarım duman duman,
Seninle çıkıp karanlıklardan,
Hiç tat almadığım kadar, tat aldım hayattan.
Rüzgâr sarıp sarmalarken bedenimi ve ruhumu,
Güneş tebessüm ederken onca sıcaklığıyla,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta