Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kumlar gibi serilsem, kalbinin sahillerine : nasılda içten dökülmüş mısralar.......
sensizlik vurgulamaları çok başarılı...
soğuk yollar
susuz yaz topraklarına
hayata yansımış bir yalnızlık...nasıl da içe sinmiş bir aşk...
hissediliyor...
kutlarım İsmet Bey...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta