Bir bahar var Şiiri - Ayşe Yarış

Bir yerlerde,
henüz adını koyamadığım bir bahar var.
Rüzgârı usul, naifçe
toprağı sabırla nefes alır,
göğü ince, çalar maviye

Orada çiçekler,
hiç solmamayı değil
her defasında yeniden açmayı öğrenmiş.
Solmak güç katar güçlerine
topraksa unutmayı bilen bir anne.

Ben mi?
Ben hâlâ o baharın yolcusuyum,
yüreğimde kuruyan dallarıyla geçmişin.
Ama biliyorum,
bir ışık süzülecek içime ve ben de
yeniden açacağım.