Sonu görünmeyen pınardan getirdim gönlümden avuçlarına duaları.
Nokta olan hayat ile sonsuzluk olan kabirtaşı arasındaki yanımdan.
Dışardan mı b/akmalı içerden mi çıkmalı şems vakti.
İnsanın köleliği insanın kendisinden çıkmağa itiyor.
Daha da ötelerde, savaşların biteceği vakit.
Sevginin halimizi kayırmasını hatırlatmasına gerek var mı?..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kelimelerin içinde dualara sarılı iç sesinizi kutluyorum şair.
Çok güzeldi.
"La ilahe illa ente subhaneke inni küntü minezzalimin "
Bu ne güzel bir duadır. Bana da okutmuş oldunuz. Yüreğinize sağlık Engin Bey.
Selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta