Yüze kadar say geçer dahi demezdi annem.
Espri yeteneği yoktu çünkü
Belki de zamanı yoktu.
En büyük esprisi ağlamaktı.
O kendi yaralarıyla uğraşırken bende yeni yaralar açılırdı.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta