Bir yığın ayrılıklar mevsimi.
Yalnızlığın sırtından dökülen ağıtlar,
Sadece dinleyip sökülmekle yetiniyoruz.
Gece çöktü...
Aklımdan dökülen her kelime, kalemlere sığınıyor.
Ellerimle çetin bir savaştayım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben teşekkür ederim, okuyup sevdiğiniz için...
Bizler!
Aşkı en derinlerde arayanlar…
Dizeleri anladım ve sevdim şair
Tebrikler
Ben teşekkür ederim, okuyup sevdiğiniz için...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta