Bir ay çıkar gecenin karanlığından
Uyanır gün uykusuna yatmış kuşlar.
Sessizlik çoktan çökmüştür ören yerlerine.
Yanan son köz parçası da örtünür kül rengi sarhoşluğu üstüne.
Kavak ağaçlarının sesi duyulur ötelerden.
Bir dedikodudur dolaşır yaprakları.
Yorgun bedenler bilmem kaçıncı uykudayken.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta