Aylardan hasret.
Hüzün çökerdi yaşanmışlıkların üzerine.
Damları tüterdi yüreklerin.
Kor kor yanardı sevdalar akşam üstlerinde.
Kirletilmiş gecelerden geriye anason kokulu bedenler kalırdı.
Birde düş kırıklıkları...
Ardınsıra hasret dizilirdi sisli sokaklara.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta