Bir avuç toprak Şiiri - Birkan Demirci

Tabutum omuzlarda ağır ağır yürüsün,
Dünya dediğin misafir, bırakıp gidilsin.
Ne çiçekler dizilsin, ne alkış yükselsin,
Bir avuç hak dostuyla ismim dua bilinsin.

Ardımdan konuşmasın ne servet ne de ünüm,
Bir secde izi kalsın geçtiğim her düğüm.
Toprak ana sararken sessiz bedenimi,
Melekler “hoş geldin” desin aciz benliğimi.

Bir akşam ezanında çıksam sonsuz yollara,
Rüzgâr Kur’an taşısa mezarımın taşına.
Son isteğim budur dost; gösterişsiz bir veda,
İnsan bir avuç toprak, gerisi boş dünya.