Toprakla başladı tüm hikaye
Başı gibi mısraların
Toprakla son bulur elbet
Açan tüm tomurcukların
Bir avuç gölge düşer
Bir damla kan değer
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bazen yapmak için yaparsın hayatta kalemin kavi olur , kalemin keskin olur , bazen kalemin körelir ama açmak için bıçağı çekersin ince ince yontursun kalemi bazı yazılar da yontulurken dökülen o talaşlarin kalıntısıdır yeniden yazabilmek için bazen sadece yazmak gerekir bazende daha iyisi için denemek umarım bir sonraki yazımı şiire benzetirsiniz gecenin yorgunluğunu atıyorum sadece üstümden sabah 5 duvarlarla konuşmak yerine kağıtlara konuşulan yaşamlarda rakı bardağı yerine kalem tutan ellerin çoğalması dileğiyle yorumunuz için teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta