Kendi hakikati için çıktı arayışa teheccüt vakti gecenin çobanları.
Yalnızca g/özleri kapalı, vefasız gönüllerin.
Bir aşk gibi filiz verdi divanında kendine tükenişler.
Estağfirullah deyip vazgeçebildiğin şeyin sahibi sensin.
Ya Hakim Ya Halim deyip vazgeçemediğin şey senin sahibindir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kelimelerin içinde dualara sarılı iç sesinizi kutluyorum şair. Sn. Demirci
Çok güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta