vazgeçtim bütün vazgeçişlerden,
elem ve kederden,
ellerim boş görünse de yüreğim vardır,
kavim göçlerinden bu yana,
olmuşsa da yerle yeksan,
nice kalıntılar varsa da üstünde,
hani yetmiş iki milletin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




SEVEN YÜREKLER HEP YAŞASIN.....TEBRİKLER....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta