Bir aşk masalı
Yüzünde hüzün akan kadına sordu adam,
"Neden bu kadar hüzünlüsün?"
Kadın, uzaklara dalan gözlerini adama çevirdi,
"İçime attığım sessiz çığlıklarım var susturanadığım ve haklıyken hep haksızlık edenlerin haklılığını taşıdım içimde."
Adam, sesi titreyen kadına dikti gözlerini, "Sürekli yaşadığın olayların etkisiyle zihnini meşgul edersen eğer, hüznün elbisesini hiç üzerinden çıkartıp atamazsın." dedi.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta