Bir bahar sabahıydı,
Pembe entarinle etrafa bakıyordun,
Rüzgar altın saçlarını okşuyordu,
Böyle aşık olmuştum sana,
Çam kozalaklarının altında
Bir an göz göze geldik,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Veee aşk bitti mi?:))
Güzeldi...Saygılar selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta