Bir arkeologun serüvenini yaşıyorum bu gece.
Kazıyorum bir lahit…. Öyle bir lahit ki….
Bir aşinalığın içinde…
Binlerce yıldan gelen…
Kazıyorum bu güzelimsi anlamlar yumağını.
Lahitin üstünde önce güvercin resmi…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beni yiyip bitiren sevgiyle….
Şefkat bacasından düşen bir sevgiyle…
ÇOK GÜZELDİ,KUTLARIM SİZİ.yuvasız kuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta