Altmışlı yılların,
Bir bayram arefesi...
Yer; Kurtalan'ın Rıdvan nahiyesi..!
Ahır'dan bozma toprak damlı evimizde..
Canım Anam..
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Değerli okul arkadaşım annenizin ve hayat'a veda etmiş olan tüm annelerimizin ruhları şad olsun,naif yüreğinize Sakarya'dan selam, saygılar...
Yine bir birinden harika ve güzel dizelerle anaların yavruları için canı pahasına sunmaya çalıştığı hizmetleri satırlara ilmek ilmek işleyen kaleminizi kutlarım. Anneler yuvanın asıl kahramanları dır. Çocuklarını mutlu göre bilmek için canlarından bile geçebilecek olan cefakar ve fedakar elleri öpülesi analar. Yeri ebediyen dolmayan en değerli varlıklarımızdır analar. Saygılar
Çok güzel bir şiir yürek sesiniz daim olsun cennet anelerin ayaklarının altındadır
Anadolu anaları hep aynı demek ki sevgili şair,zatıaliniz de şiirinizde anaların bu fedakarlığını ve samimiyetini bunu çok güzel ifade etmişsiniz...
Ana başta taç ve her derde ilaç imiş, denir ya hani...
Denirdi de neden anlayamazdık o zamanlar...
Belki, "yoklukları" diye bir şey yoktu aklımızda...
Arife gecesinden kına kokan elleriydi, bayram sabahlarının...
Bayram kalabalığının telaşında gülen yüzü, o kocaman gözleriydi...
Nede güzel sofra sofra kurardı, sevgisini önümüze...
Bizler, babasız kaldığımız gün de acıyoruz...
Ama hala çocuk kalabiliyoruz...
Hala ağlaya zırlaya, bir kucağa daha sığınabiliyoruz, belki...
Ama anne...
Anne öyle mi...
İşte böyle hayaliyle baş başa kalıveririz...
Annenin gittiği gün bitiyor çocukluk, O'nunla gidiveriyor her şey...
Bizden de daha geriye çekiliyor hayat...
İşte bizler o gün gerçekten büyüyoruz... Ne yazık ki...
Ve bu acı... Başka türlü nasıl anlatılabilirdi, bilmiyorum...
Sanki şimdi, gökyüzü yerle bir...
Kabirleri nur,
İmanları gür,
Mekanları Firdevs cennetleri olsun inşaAllah...
Yüreğine sağlık... Ömrüne bereket Sevgili Abiciğim...
Her daim;
Sevgim, saygım ve fiddareyn saadetler duamla...
Oy çok duygulandım şimdi. Boğazım düğümlendi. Çocukluğuma gittim. Anamı anımsadım.
Ben de yazmıştım böylesi bir yazı. Hatta Barış ERDOĞAN dizelerini bu yüzden çok severim :
*
Pazen elbiseler dikmeye otururdu annem bayram önceleri
gül desenli yerlerde elini dikerdi
anısı iğnelerde...____________
Ne güzeldi o Arefe Geceleri. Yoktan var eden anaların bereketli sevgileri...Bizim, o yokluk içindeki kanaatkâr sevinçlerimiz...
Sanırım bu duygulardı bize yaşamda yol gösteren.
Arefe gecelerinin bir de şafak vakti vardı.Anamın fısıltıyla "Yasin" okuyan sesiyle uyandığım.... Uyku sersemliğinde, akşamdan kalan sevinçle, anamın dua mırıltılarıyla o şafak vakitleri bana efsunlu bir güzellik sunardı. Etrafımın güzel bir ışıkla sarıldığını sanırdım...
Çocukluğumuz güzeldi... Din ticarete dökülmemişti , masum duygular kirlenmemişti. Sevgiler alınıp satılmazdı, para bu kadar güçlü değildi, ya da biz ona bu kadar değer biçmezdik...
Şairin 'üstü kalsın' dediği gibi, güzeldi geçmiş yıllar...
Kutladım içtenlikle. Kaleminiz daim olsun. Yol açıklığı dileğimle saygılar.
Hep vardır çocukluktan kalan böyle anılarımız...Belki de en güzel zamanlarımızdı...
Mekanları cennet olsun annelerimizin. Yüreğe dokunan bir şiirdi..Kutluyorum çokça...
Selam ve Saygımla...
Analara "zor yazarım" ben..
Hele böyle fedakar olanlara..
Çok çocuklu, o çocuklarının her birine yetebilenlere..
Ne desem ki Mahmut Mücahit, Kardeşim..
Allah cennetiyle,rahmetiyle muamele etsin, analarımıza..
Duamla..
Tebrik ve takdirimle..
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta