** Bir Arefe Gecesinde .! **

Mahmut Mücahit Özdemir
598

ŞİİR


112

TAKİPÇİ

** Bir Arefe Gecesinde .! **

Altmışlı yılların,
Bir bayram arefesi...
Yer; Kurtalan'ın Rıdvan nahiyesi..!

Ahır'dan bozma toprak damlı evimizde..

Canım Anam..
Fersiz bi gaz lambasının
Yarı baygın ışığı altında
Sekiz çocuğunun bayramlıklarını
Yetiştirebilmek için;
Yine emektar makinasının başında..!

**

Arefe gecelerinin
O tatlı telaşıyla
Sabahlara kadar göz nuru döküp,

*
*
Alnında..
Boncuk boncuk biriken terler içinde
Dikiş dikiyor Anacığım..

*
*
Bu gece..

O an,o sahne..
O en güzel haliyle,

Nurlar içinde
Eşsiz bir tablo gibi..
Asılıp kaldı..
Göz bebeklerimin derinliğinde..!


19.12.2017 / Berlin

Mahmut Mücahit Özdemir
Kayıt Tarihi : 19.12.2017 08:02:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


*** Cümle cefakar annelerimize Cennet bahçelerinin, Mis kokularını,güzelliklerini nasip eylesin Yüce Allahım...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Canan Ereren
    Canan Ereren

    Değerli okul arkadaşım annenizin ve hayat'a veda etmiş olan tüm annelerimizin ruhları şad olsun,naif yüreğinize Sakarya'dan selam, saygılar...

    Cevap Yaz
  • Muhammet Çal
    Muhammet Çal

    Yine bir birinden harika ve güzel dizelerle anaların yavruları için canı pahasına sunmaya çalıştığı hizmetleri satırlara ilmek ilmek işleyen kaleminizi kutlarım. Anneler yuvanın asıl kahramanları dır. Çocuklarını mutlu göre bilmek için canlarından bile geçebilecek olan cefakar ve fedakar elleri öpülesi analar. Yeri ebediyen dolmayan en değerli varlıklarımızdır analar. Saygılar

    Cevap Yaz
  • Ozan Ali Aydın
    Ozan Ali Aydın

    Çok güzel bir şiir yürek sesiniz daim olsun cennet anelerin ayaklarının altındadır

    Cevap Yaz
  • Recep Okatan
    Recep Okatan

    Anadolu anaları hep aynı demek ki sevgili şair,zatıaliniz de şiirinizde anaların bu fedakarlığını ve samimiyetini bunu çok güzel ifade etmişsiniz...

    Cevap Yaz
  • Gül Başpınar
    Gül Başpınar

    Ana başta taç ve her derde ilaç imiş, denir ya hani...
    Denirdi de neden anlayamazdık o zamanlar...
    Belki, "yoklukları" diye bir şey yoktu aklımızda...

    Arife gecesinden kına kokan elleriydi, bayram sabahlarının...
    Bayram kalabalığının telaşında gülen yüzü, o kocaman gözleriydi...
    Nede güzel sofra sofra kurardı, sevgisini önümüze...

    Bizler, babasız kaldığımız gün de acıyoruz...
    Ama hala çocuk kalabiliyoruz...
    Hala ağlaya zırlaya, bir kucağa daha sığınabiliyoruz, belki...

    Ama anne...
    Anne öyle mi...
    İşte böyle hayaliyle baş başa kalıveririz...

    Annenin gittiği gün bitiyor çocukluk, O'nunla gidiveriyor her şey...
    Bizden de daha geriye çekiliyor hayat...

    İşte bizler o gün gerçekten büyüyoruz... Ne yazık ki...
    Ve bu acı... Başka türlü nasıl anlatılabilirdi, bilmiyorum...
    Sanki şimdi, gökyüzü yerle bir...



    Kabirleri nur,
    İmanları gür,
    Mekanları Firdevs cennetleri olsun inşaAllah...


    Yüreğine sağlık... Ömrüne bereket Sevgili Abiciğim...


    Her daim;
    Sevgim, saygım ve fiddareyn saadetler duamla...

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (8)

Mahmut Mücahit Özdemir