Bir Aralık’tı sızdığında gönlüme,
Bir türkünün yanık ezgisinde buldum senli sana saklanmış bu ömrü…
“Gönül eylenmezdi, yar olmayınca”
Bana “Yar” de yarin olayım…
Güz kışa dönmekteydi içime köz düştüğünde,
Sararmıştı yer küre, içimin kızıllığına nispet…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta