Bakışın bir kapı aralığından hayata,
Sıkışıp kalmış ufacık bir arada.
Ne yüzün tam görünmekte,
Ne gülüşün,
Ne de yüzündeki hüznün.
Aralık dediğim gibi hepsi bir ara zamanda.
Gülümsemende,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yaşama ve sevme ikiside cesaret işidir dostum cesaret çok güzel sarina
'Bakışın bir kapı aralığından hayata,
Sıkışıp kalmış ufacık bir arada.'
yureginize saglik ........
Bir itebilsen cesaretle,
Aralardan sıyrılıp çıkacaksın,
Yüzünde tam görünecek,
Gülüşünde,
Hayatında tam.
Çok çok harika nağmeler, güzel gönlünüze sağlık sıtkı bey.
sevgiyle
Akıcı ve güzel şiiriniz için kutlarım
Selamlar
Şiirlerinizi beğeniyle okuyoruz sayın Gökmen,dilinize sağlık....
Beyoğlu'ndan Taksim'e sen....onun kadar güzel...:)))
Bir gülüş, bir bakış hayatın kendisi olabiliyor bazen..
Yüreğiniz hep gülümseyişlerle dolsun..:)
kutlarım sayın Gökmen, yüreğinize sağlık efendim!
selam ve saygı ile..
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta